Η κυρά Ελένη



Οταν κάτι καλοκαιρινά  απομεσήμερα και απογεύματα  έχει καύσωνα και δεν μπορείς να σταθείς πουθενά  για να αντέξεις,   πάντα σκέφτομαι την κυρά Ελένη τη γειτόνισσά μου.
Μια γλυκύτατη γριούλα μια σπιθαμή,  στη διπλανή μονοκατοικία.
Κόντρα  σε όλη τη γειτονιά που κλειδαμπαρωμένη κάτω απ΄τα κλιματιστικά περίμενε να φύγει ο ήλιος, αυτή  καθισμένη στην αυλίτσα της, στο ίσκιο του τοίχου , κράταγε ενα μπουκαλάκι νερό και κάθε τόσο δροσιζόταν στο πρόσωπο. Περίμενε με  υπομονή να φύγουν οι ζεστές ώρες και να δροσίσει λίγο απ΄το βραδάκι που θα έδιωχνε τον ήλιο.
Της έλεγα πολλές φορές πως αντέχει τόση ζέστη και κάθεται έξω, μου απαντούσε ότι δεν άντεχε το κλιματιστικό.
Πέρασαν πολλά καλοκαίρια έτσι, με την κυρά- Ελένη στην διπλανή αυλίτσα της,  να την έχω σταθερό σημείο  όταν εβγαινα στην βεράντα  το απόγευμα.
Πέθανε πρίν δυό χρόνια και λείπει τόσο πολύ η  ευγενική  της παρουσία απ΄τη γειτονιά.
Ακόμη και τώρα όταν βγαίνω στη βεράντα μετά το μεσημεριανό καύσωνα,  ενώ το σκέφτομαι οτι η κυρά-Ελένη δεν υπάρχει  πιά, ασυναίσθητα πάντα το βλέμμα περιφέρεται στην άδεια  καρεκλίτσα της , αυτή με το πλεκτό ψαθάκι  στη σκιά του τοίχου.

Η καρεκλίτσα έχει μείνει εκεί... άδεια δύο χρόνια.
ΜΝ


Όνειρα..



Μπερδεύονταν περίεργα η νύχτα με τη μέρα και κάποιες φορές κατά την διάρκεια της δουλειάς σταμάταγε και αναρωτιόταν .... αυτό το είδα στον ύπνο  μου η έγινε πραγματικά?

Σαν να ήταν ανοιχτό αυτό το σκοτεινό πηγάδι που το  λέν ..ασυνείδητο ...και συνέχεια τραβιόντουσαν από κεί ...έξω στο φως  της μέρας ... άνθρωποι,συναισθήματα και περιστατικά.

Αυτά έβγαιναν τη νύχτα στα όνειρά της... όμως δεν ξεχνιόντουσαν... την ακολουθούσαν και στο φως της ημέρας σαν να ήταν συνέχεια και μέρος  της ζωής της.

Της άρεσε αυτό το παιχνίδι ονείρου και πραγματικότητας και λοξοκοίταγε τον εαυτό της που ζούσε διπλά ,
γιατί έτσι το ένοιωθε .

Μία κανονική ζωή στα όνειρα και μια  άλλη  την ημέρα.

Το άφησε έτσι αυτό το παιχνίδι  και σκεφτόταν ότι μόνο του θα αποφασίσει  η  να τελειώσει η να την οδηγήσει κάπου.  Πού??... αναρωτιόταν  πολλές φορές ...όμως πάλι σκεφτόταν ότι άν ήξερε το πού ..δεν θα το απολάμβανε τόσο.

Αχ  αυτό το άγνωστο αν δεν σε  αγχώνει... τι μαγικό που είναι!!!

Μαρία



ΕΡΗΜΑ ΣΠΙΤΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

ΠΩΛΗΣΗ ΧΟΝΔΡΙΚΗ-ΛΙΑΝΙΚΗ
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ :  Librería Española ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ
Ομήρου 32 - Κολωνάκι - Αθήνα
τηλ. 210-3645779 
libreria@otenet.gr
τιμή λιανικής: 5,30 ευρώ

πέθανε..λίγο







Οταν ο πατέρας μου εμφάνισε υψηλό ζαχαροδιαβήτη πάθαινε και κρίσεις υπογλυκαιμίας σοβαρές από την κακή ρύθμιση της ινσουλίνης του.

Αυτό είχε κάνει τη μάνα μου υπερπροστατευτική και αγχώδη με την κατάστασή του.
Αποτέλεσμα αυτού ήταν συχνά-πυκνά  να του λέει πολλά ψέμματα για να μήν τον 
ταράζει με την καθημερινότητα και τα απρόβλεπτα ,κυρίως τα δυσάρεστα.

Ο πατέρας μου εναπόθεσε πλήρως την ζωή του στα χέρια της και  τις τελευταίες δεκαετίες της ζωής του  η μάνα μου έβγαλε   επάνω του   και  όλα  τα  γυναικεία και συζυγικά της απωθημένα.

Ακόμη και στα φαγητά που του έφτιαχνε άλλα του μαγείρευε και αλλιώς του τα παρουσίαζε . 
Εκείνος άβουλος πλέον  ήταν απόλυτα πειθήνιος και δεν  της έφερνε καμμία αντίρρηση .

Ενδεικτικό της απόλυτης κυριαρχίας πάνω του είναι δύο περιστατικά. 

Το πρώτο στην πλατεία που πέρναγαν, πρίν φύγει, τα απογεύματά τους,  δύο κυρίες απ΄το ΚΑΠΗ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ, μόλις είδαν τον πατέρα μου άρχισαν να του μιλάνε γλυκά και να λένε στη μάνα του τι καλός άνθρωπος είναι. 
Η απάντησή της ήταν κοφτή και αγενής  «εγώ τον έκανα έτσι».
 Οπου φύγει-φύγει οι καλές κυρίες. 
Το άλλο και χειρότερο ήταν με το θάνατο της αδελφής του στο χωριό.
Επεσε το τηλεφώνημα κατά τις 9 το βράδυ από τη νύφη της θανούσας για να τους πεί για την κηδεία και τα υπόλοιπα. 
Στο τηλέφωνο η μάνα μου απαντούσε με μισόλογα και ο πατέρας μου παραδίπλα κοίταζε απορημένος γιατί άκουσε  ότι τηλεφωνούσαν απ΄το χωριό.
Ο διάλογος που ακολούθησε έχει ως εξής: 
πατέρας : τί ήθελε η Βαγγελιώ [νύφη της αδελφής του]
Μάνα :τίποτε μωρέ ..αρρώστησε λίγο η Κατίνα..
Πατέρας :δηλαδή τι αρρώστησε ..τι έπαθε ...που είναι ..στο νοσοκομείο?
Μάνα: ..όχι κοιμήσου τώρα ..η Κατίνα πέθανε λίγο.
Ακουσε βέβαια λίγα γαλλικά απ΄τον πατέρα μου στην περίπτωση αυτή.